رموز گنج یابی و باستان شناسی
رموز گنج یابی و باستان شناسی
آموزش گنج یابی، باستان شناسی، دفینه، زیرخاکی و عتیقه

لایه ذغال در خاک گنج و دفینه

لایه شناسی خاک یک علم فراگیر و در زمینه باستان شناسی بسیار موثر بوده و در تمامی مراحل حفاری اهمیت ان دو چندان میشود و جود لایه زغال در زیر خاک به چهار قسم است
1.در جایکه طلا وجود داشته باشد و گاز حاصل از ان در زمان طولانی به سطح زمین امده باشد میتوان نازکترین لایه خاک را در یک شعاع کوچک یا بزرگ (بسته به مقدار)بسوزاند و سیاه کند که در اصطلاح عامیانه زغال میگویند این فرایند در هرجای اتفاق نمی افتد

2.این زغال ها در زمان گذشته برای علامت گذاری نقطه نهایی محل دفن به کار رفته به طوری که بسیار محل های با شباهت هم ساخته ولی محلی را برای نشانه گذاری اخر با زغال یا خاک سفید یا به طور مشترک علامت گذاری شده

3.این فرضیه که هر جا زغال هست گنج هم هست باطل است چراکه در محلی که گاز متان نشت کند خاک نیز میسوزد و سیاه میشود

4.تکه های چوب در زیر خاک که به قصد آتش روشن نمودن توسط چوپانان در گذشته زغال شده اند و یا ریشه های درختان که بعد از مدتی سیاه و شبیه زغال می شوند
یک حفار  و کارشناس خوب باید تمام موارد بالا رو در نظر داشته باشه تا بتونه تصمیم درست بگیره و گمراه نشه




تاریخ: شنبه 5 خرداد 1397برچسب:,
ارسال توسط ایرانیکان

گوهر شب چراغ

ر خصوص گوهر شب چراغ داستان های زیادی نقل شده که بیشتر افسانه هست یکی از مهمترین کاربرد گوهر شب چراغ در قدیم بیشتر جهت جهت یابی و ردیابی مسیر در شب توسط تجار و نظامیان بخصوص در رزم شبانه بوده که راه را گم نکنند.
طبق افسانه‌ها گوهر شب چراغ یک سنگ فوق العاده قیمتی محسوب می‌شود . البته به شرطه اینکه اصل باشد . . . !
در افسانه‌ها و تاریخ کهن ایران زمین ، درباره گوهر شب چراغ بسیار گفته شده است.
اما نظر تخصصی جواهربازار این است که :
گوهر شب چراغ اصل که تمام موارد مطرح شده در افسانه‌ها را دارا باشد ، تقریبا نایاب بوده و وجود ندارد!
سنگ شب تاب یا گوهر شب چراغ که در دو نوع معدنی و صنعتی موجود است .نوع معدنی آن بسیار کمیاب و به گوهر شب چراغ معروف است

 نوع صنعتی ساخته شده بدست انسان است .طرز کار آن به اینصورت است که سنگ را در طول روز جلو نور
خورشید یا در جای سر بسته است جلوی نور لامپ به مدت چند ساعت گذاشته و پس از تاریک شدن هوا یا خاموش کردن چراغ اتاق نور ذخیره کرده در خود را به رنگ سبز ساطع میکند هر چه بیشتر در جلوی نور باشد مدت بیشتری نور ذخیره کرده و بیشتر نور ساطع میکند.




تاریخ: شنبه 5 خرداد 1397برچسب:,
ارسال توسط ایرانیکان

شمشیر در ایران باستان

شَمشیر یک سلاح سرد است که از یک تیغه بلند و لبه‌تیز و یک دسته تشکیل شده‌است.
در خاور قدیم برای ساخت شمشیر از سه نوع فلز به نام‌های نرم‌آهن (آهن نرم)، شاپورگان (آهن سخت) و پولاد آمیخته بهره می‌گرفتند. پولاد گوهردار که برای شمشیرسازی نیز استفاده می‌شد روهینا نام داشت. به ابزار ساخته‌شده از روهینا، روهنی می‌گویند.
ارتش بزرگ ایرانیان در زمان امپرطوری هخامنشی از آکیناکه استفاده می‌کرد؛ این شمشیر که اندازه‌ای قابل حمل نیز داشته، دولبه بوده و قابل فروکردن نیز بوده‌است. این نوع شمشیر برای حملات سریع و ناگهانی کاربرد عالی و خوبی داشت. در پایان دسته شمشیر، برآمدگی بزرگی وجود دارد که به‌نظر می‌رسد کاربرد خاصی داشته باشد. همچنین مدارکی وجود دارد مبنی بر اینکه پادشاهان ایرانی نیز از این سلاح استفاده می‌کردند. این نوع شمشیر در دو نوع بلند و کوتاه ساخته می‌شده‌است.




تاریخ: شنبه 5 خرداد 1397برچسب:,
ارسال توسط ایرانیکان